بر اساس ذات گرایی، برخی اشیا موجود در خارج، دارای ذات هستند و ذات یک شی، به چگونگی اشاره ما به آن شی، یا به طور کلی، به این که ما چگونه به آن می اندیشیم یا از آن سخن می گوییم، بستگی ندارد. از دید یک ذات گرا، هر شی، مجموعه ای از صفات ذاتی دارد که ماهیت فردی آن شی نامیده می شود. این گونه صفات از ویژگی های عرضی کاملا متمایز هستند و به اشاره یا نحوه سخن گفتن ما بستگی ندارند. اما از دید یک قراردادگرا، اعتقاد به چنین ذاتی مردود است و آنچه ذات اشیا نامیده می شود، حاصل نوع نگاه خاص انسان ها و علایق آن ها در نامیدن چیزهاست. از دیدگاه ارسطو، افراد و اشخاص دارای ذات هستند و تمام حقیقت این اشیا را اوسیا و ذاتشان تشکیل می دهد. از نظر ابن سینا نیز جواهر و اعراض، در ذات خود به اشیا دیگر وابسته نیستند. در ذات گرایی ارسطویی - سینوی، علم به اشیا و تعریف آن ها تنها در سایه صورت و ذات حاصل می شود. در حالی که این سنت بیش تر به بحث معرفت و تعریف معطوف است، در ذات گرایی معاصر بیش تر به بحث «این همانی» و «جهان های ممکن» پرداخته می شود. در این سنت، صفت ذاتی یک شی، به عنوان صفتی تعریف می شود که در همه جهان های ممکن همراه آن شی باشد.

مقدمه و هدف: گردشگری کشاورزی یکی از پرطرفدارترین بخش های صنعت گردشگری بوده و به یکی از متغیرهای مهم برای توسعه روستایی تبدیل شده است. رفت وآمد گردشگران به مناطق روستایی و کشاورزی به توسعه اقتصادی و توسعه فضایی کارآفرینی کمک می کند. در دنیای معاصر، شیوه های ارتباطی و سبک زندگی گردشگران، کشاورزی را متحول کرده است. از سوی دیگر، اعتماد به برند مناطق روستایی به عنوان یک جزء حیاتی از کسب وکار گردشگری کشاورزی تعریف شده است، در این پژوهش شیوه تعامل با روستاهای هدف، قصد سفر به مناطق دارای برند کشاورزی، توسعه کارآفرینی در کشاورزی روستایی و اعتماد به برندهای مناطق گردشگری کشاورزی در قالب یک مدل مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش ها: این پژوهش از نظر هدف جزو تحقیقات کاربردی و از نظر روش گرد آوری داده ها از نوع دسته بندی می باشد. جامعه آماری این پژوهش گردشگران روستاهای هدف گردشگری کشاورزی استان خوزستان و روش نمونه گیری در دسترس می باشد. روایی صوری با استفاده از نظر خبرگان پژوهش و روایی سازه پرسش نامه با استفاده از تحلیل عاملی و نیز پایایی متغیرهای پرسش نامه با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ مورد تأیید قرار گرفت. یافته ها: یافته های این پژوهش نشان داد حس توده ادراک شده با ضریب مسیر 26 درصد بر شیوه تعامل با برند روستاهای گردشگری اثر مثبت و معنی داری دارد. همچنین، خودشناسی یکی از متغیرهای تاثیرگذار بر شیوه تعامل با برند روستای گردشگری با ضریب مسیر 36 درصد بر شیوه تعامل با برند روستاهای گردشگری است. شیوه تعامل با روستایی بیشترین اثر را با ضریب مسیر 90 درصد بر قصد سفر به مقاصد روستایی دارد. همچنین، هم ذات پنداری نیز با ضریب مسیر 60 درصد بر شیوه تعامل با روستایی اثر مثبت و معنی داری دارد. قصد سفر گردشگران به روستاهای هدف گردشگری استان خوزستان با ضریب مسیر 88 درصد بر توسعه کارآفرینی کشاورزی اثر مثبت و معنی-داری دارد. نتیجه گیری: نتایج این پژوهش حاکی از این است که در توسعه کارآفرینی کشاورزی روستایی بایستی ویژگی های اجتماعی و روانی گردشگران مورد تجزیه و تحلیل قرار بگیرند. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که اعتماد به برند مناطق گردشگری کشاورزی و قصد سفر به مناطق برند کشاورزی تحت تأثیر شیوه تعامل با برند مقصد قرار می گیرد. از طرف دیگر، برند روستاهای هدف گردشگری تحت تأثیر رضایت اجتماعی و روانی گردشگران است و این متغیرها در نهایت می توانند زمینه توسعه گردشگری روستایی را در منطقه مورد مطالعه فراهم آورد. تصور ذهنی گردشگران نیز بر شیوه های تعامل با برند مناطق کشاورزی استان خوزستان تأثیر مثبت و معنی داری دارد. نتایج حاصل بیانگر آن است که رسانه های اجتماعی شیوه های ارتباطی با گردشگران را تغییر داده است و در این راستا باید در تبلیغات برند مناطق روستایی به ارزش های مصرف کنندگان نیازها و باورهای مشترک گردشگران توجه شود و متغیرهای مانند حس توده ادراک شده، خودشناسی، شیوه تعامل با روستایی، هم ذات پنداری به ‎طور ویژه ای موردتوجه واقع شود.

1مقدمه:   ازآنجاکه در طول تاریخ، ارتکاب جرم به عنوان یک رفتار خلاف قانون مورد نکوهش افکار عمومی بوده است، توسل نظامهای کیفری به ابزار سرکوبگر مجازات، بازتابی از واکنش عمومی در قبال ارتکاب جرم محسوب می شود. بااین حال، پویایی فرایندهای مجرمانه موجب شده تا دوگانه قهرمان-ضدقهرمان در قلمروهای پدیده های بزهکارانه از الگوهای سنتی خود فاصله گیرد؛ بدین معنا که امروزه، برخی از اعضای جامعه، بزهکاران را به عنوان قهرمانان خود در نظر می گیرند و از این طریق، به دنبال هویت یابی مجرمانه هستند. روش: با توجه به نقش افکار عمومی در سیاست گذاریهای جنایی و ضرورت مطالعه آسیب شناسانه گرایش افکار عمومی به کسب هویت مجرمانه، این پژوهش درصدد است تا با استفاده از روش تحلیل محتوای کمی و کیفی، نظرات موجود در صفحات ده شرور اینستاگرام را بررسی کند. یافته ها: هویت یابی مجرمانه به عنوان یک رهیافت جدید در رویکردهای جامعه شناسی جنایی مؤید این امر است که بخشی از ساختار جامعه، نه تنها ارتکاب جرم را تقبیح نمی کنند، بلکه هم نوا با بزهکاران، رفتارهای آنها را مورد تأیید قرار می دهند. بر اساس یافته های این پژوهش، اسطوره سازی، حمایت اجتماعی، الگوبرداری و همانندسازی مهم ترین راههای کسب هویت یابی مجرمانه هستند. یافته های حاصل از تحلیل محتوای کمی نشان داد که از مجموع دو هزار و هشتصد و هشتاد نظر، بیشترین نظرات به ترتیب مربوط به اسطوره سازی، حمایت اجتماعی، تقلید و الگوبرداری و همانندسازی است. بحث: فرایند گرایش افکار عمومی به شرورها و کسب هویت مجرمانه حاوی یک مدل فرایندمحور است که در آن، ابتدا اسطوره سازی صورت می گیرد، متعاقب آن، حمایت اجتماعی انجام می شود، سپس، شبیه سازی مجرمانه صورت می پذیرد و درنهایت، فرد به مرحله هم ذات پنداری با اشرار می رسد.

این مقاله به جایگاهِ تخیل در فلسفۀ ریچارد رورتی می پردازد. تصور می شود که تخیل نقشی کلیدی در فلسفۀ رورتی دارد و فهمِ جایگاهِ تخیل در اندیشۀ رورتی می تواند به درکِ ما از قابلیت ها و دغدغه های اصلی فلسفۀ او کمک کند. به نظر می رسد که رورتی درصدد است تخیل را جایگزینِ خرد و عقلِ استدلالی نماید. ما نشان خواهیم داد که این جایگزینی برآمده از ضرورتِ منطقیِ فلسفۀ رورتی و نتیجۀ نگاهِ انتقادی وی به ایدۀ «صدق» و جایگزینیِ آن با ایدۀ «توجیه» است. ازاین منظر، تخیل می تواند، با پیش نهادن بدیل هایی برای وضعِ موجود، زمینه را برای پیشرفت، امید و همبستگیِ اجتماعی فراهم آورد. در این مقاله، در قالبِ جایگاهِ تخیل در اندیشۀ رورتی، تلاش می شود ایدۀ تخیل و جایگاهِ آن در نسبت با مفاهیمِ کلیدیِ فلسفۀ او ازجمله امید، همبستگیِ اجتماعی و دموکراسی بررسی شود. به نظر می رسد که رورتی تنها با تکیه بر عنصر تخیل، به عنوانِ جایگزینی برای عقلِ استدلالی، است که می تواند پروژۀ خود را تحت عنوان نئوپراگماتیسم به اجرا درآورد.

هدف کلی تحقیق حاضر مقایسه عوامل موثر بر همذات پنداری هواداران تیم های ورزشی باسابقه و تیم های ورزشی تازه تاسیس بود. این تحقیق از نوع توصیفی پیمایشی و از شاخه تحقیقات میدانی است. در این تحقیق به منظور گردآوری داده ها و تعیین عوامل موثر بر ایجاد همذات پنداری هواداران از پرسشنامه محقق ساخته فرایند تحلیل سلسله مراتبی که روایی آن را متخصصان مدیریت ورزشی، بازاریابی و جامعه شناسی تایید کردند و پایایی آن بر اساس آلفای کرونباخ 0.89 ارزیابی شد، استفاده شد. جامعه آماری تحقیق کلیه هواداران تیم فوتبال سپاهان و تیم فوتسال گیتی پسند اصفهان بود که تعداد دقیق آنها مشخص نبود. بر اساس یک مطالعه مقدماتی و با استفاده از فرمول حجم نمونه جامعه نامحدود یک نمونه 126 نفری از هواداران تیم فوتبال سپاهان و یک نمونه 126 نفره از هواداران تیم فوتسال گیتی پسند اصفهان به صورت تصادفی انتخاب شدند. از نرم افزار SPSS16 به منظور تعیین پایایی و آمار توصیفی و از نرم افزار Expert Choice برای تجزیه و تحلیل داده ها و مقایسه های زوجی معیارهای همذات پنداری استفاده شد. بر اساس تکنیک فرایند تحلیل سلسله مراتبی نتایج نشان داد که در بین هواداران تیم تازه تاسیس فوتسال گیتی پسند اصفهان، « خاستگاه جغرافیایی» اساسی ترین عامل در همذات پنداری هواداران با تیم مورد علاقه شان است. پس از «خاستگاه جغرافیایی»، «سبک بازی»، «بازیکنان و مربیان ستاره»، «تعاملات اجتماعی» و «سابقه و تاریخچه موفقیت های تیمی» به ترتیب از دیگر عوامل موثر در احساس همذات پنداری هواداران مطرح بود. از طرف دیگر، نتایج مطالعه هواداران تیم فوتبال باسابقه سپاهان اصفهان نشان داد که عوامل موثر بر ایجاد احساس همذات پنداری هواداران با این تیم با عوامل موثر بر ایجاد احساس همذات پنداری هواداران با تیم فوتسال تازه تاسیس گیتی پسند اصفهان متفاوت بوده است. بدین ترتیب که در بین هواداران تیم فوتبال سپاهان اصفهان «سابقه و تاریخچه موفقیت های تیمی»، اساسی ترین عامل در همذات پنداری هواداران با تیم مورد علاقه خود محسوب شده است. «بازیکنان و مربیان ستاره»، «سبک بازی» و «تعاملات اجتماعی» و «خاستگاه جغرافیایی» نیز به ترتیب از دیگر اولویت های موثر در ایجاد همذات پنداری هواداران، است.

بند 1 ماده 233 قانون مدنی، یکی از شرایط اختصاصی صحت شرط را سازگاری آن با مقتضای عقد می داند. اما نسبت به مبنای بطلان شرطِ خلاف مقتضای عقد و اینکه ضابط در تعیین و تمییز مقتضای ذات از اطلاق چیست، ساکت است. لذا حکم مذکور جامع و روشن نبوده، ناکافی است. این نقص و اجمال، موجب اختلاف نظر بین نویسندگان حقوق مدنی شده است. نگارندگان با استفاده از روش توصیفی تحلیلی، ابتدا مبانی نظری حکم مذکور شامل برهان عقلی و برهان نقلی را در آثار فقهی احصا و تبیین نموده، سپس از بین تفاسیر موجود در معیار تشخیص اقتضای ذات از اطلاق، نظریۀ عناصرشناسی عقود را ترجیح داده، برمی گزینند. پس هر شرطی که ضد یکی از عناصر عمومی یا اختصاصی عقدی باشد، به جهت تضاد درون آن شرط در رابطه با آن عقد، مانع تحقق عقد و مخالف مقتضای ذات عقد است.

با تامل در آثار ابن سینا مشخص می شود ابن سینا ذات را در حوزه ذات نوعی در دو معنای ماهیت و طبیعت و در حوزه ذات فردی به ویژه، درباره واجب تعالی در معنای وجود به کار گرفته است. در این میان، معنای دوم (طبیعت) که حاصل پژوهش او در شناخت اشیاء است، بر معنای اول (ماهیت) ابتناء دارد. بر اساس همین معنای از ذات، وی در فرآیند آزمایش فکری و با استفاده از توان ذهنی انسان اعتبارات گوناگونی برای ذات مطرح ساخته، از لوازم و مقتضیات شکل گیری هر یک از این اعتبارت در علوم متفاوت سخن می گوید. تفکیک معانی در میان دو حوزه ذات نوعی و ذات فردی و تفکیک اعتبارت مذکور نزد ابن سینا منجر به آشکارسازی ایده ذات باوری وی شده، این نتیجه را به دست می دهد که ذات باوری ابن سینا با موجودباوری وی منافاتی ندارد و انواع و حدود تام به دلالت مطابقه نشان دهنده ذات اشیاء هستند.

مفهوم «ذات نامتناهی» که هم از جنبه فلسفی و هم الهیاتی اهمیت دارد، تطورات بنیادین زیادی را در طول تاریخ تفکر در غرب پشت سر گذاشته است. پیشاسقراطیان برخورد دوگانه ای با آن داشته اند. برخی چون آناکسیمندر و ملیسوس به دیده پذیرش به آن نگریسته اند. این آرخه از نظر آنان، منشأ، الهی، فناناپذیر، درون ماندگار در جهان طبیعت و سابق بر کثرات و مشتمل بر آنهاست، اما در عین حال «شخص» نیست. در مقابل، فیثاغورس، پارمنیدس، افلاطون و ارسطو نامتناهی را با نامتعین، نامعقول و آشوبناک یکی دانسته اند و از این جنبه، آن را وصفی منفی تلقی کرده اند. اما فیلون و به تبع او متالهان مسیحی، نامتناهی را وصف خدا قلمداد کرده اند و با فراروی از سنت پیشاسقراطی بر تعالی کامل ذات نامتناهی و همچنین شخص بودن آن تاکید ورزیده اند. در انتهای قرون وسطی بازگشتی سوی درون ماندگار دانستن ذات نامتناهی ظهور می کند، اما همچنان شخص بودن آن حفظ می شود. دکارت به این بازگشت با دیده پذیرش نمی نگرد و باز بر تعالی و تشخص به صورت توأمان تاکید می کند. اتخاذ هر کدام از این نظریات، پیامدهای فلسفی و الهیاتی خاصی را به همراه دارد.

سابقه و هدف: موفقیت شغلی از دیدگاه روانی به احساس فرد از میزان کارآیی و توانایی وی در انجام کار اطلاق می شود. یکی از عوامل مهم در تعیین موفقیت شغلی، خویشتن پنداری است، به طوری که صاحب نظران معتقدند افرادی که خویشتن پنداری مثبت دارند زندگی موفقیت آمیزی را سپری می کنند و در کارشان نیز موفق تر هستند. بر این اساس مطالعه زیر جهت بررسی نقش خویشتن پنداری در موفقیت شغلی در جامعه پزشکان شاغل در تهران انجام شد.روش بررسی: مطالعه به روش سنجش همبستگی بر روی 52 نفر از پزشکان 40-25 سال شاغل در تهران در سال 1383 انجام شد. برای سنجش خویشتن پنداری از آزمون خویشتن پنداری راجرز استفاده شد که اعتبار آن با استفاده از روش آلفای کرونباخ 89/0 به دست آمد. برای سنجش موفقیت شغلی از پرسش نامه محقق ساخته استفاده شد که روایی صوری آن توسط سه تن از متخصصین تایید گردید و اعتبار آن از روش آلفای کرونباخ 98/0 به دست آمد. این پرسش نامه ها توسط پزشکان تکمیل شد و از آزمون آماری ضریب همبستگی پیرسون برای سنجش همبستگی بین موفقیت شغلی و خویشتن پنداری استفاده گردید.یافته ها: بین خویشتن پنداری و موفقیت شغلی همبستگی وجود نداشت (r=-0.05). بین موفقیت شغلی و گرم و پذیرا بودن، آرام بودن و در دسترس بودن هدف های شغلی همبستگی وجود داشت. بین موفقیت شغلی و اعتماد، تحمل شرایط سخت کار، داشتن نظم، تمایل به تسلط داشتن و جسارت داشتن، همبستگی کمی دیده شد.نتیجه گیری: این پژوهش نشان داد پزشکان ایرانی زمانی احساس موفقیت شغلی دارند که احساس کنند به هدف های شغلی خود دست یافته اند. آرام بودن و داشتن روحیه ای گرم و پذیرا نظیر افراد خونگرم، از صفات بارز پزشکان موفق به حساب می آید.